Peking je glavni grad Narodne Republike Kine. Sa 14,5 miliona stanovnika, drugi je najveći grad u Kini posle Šangaja. Jedna je od četiri gradske oblasti koje su pod direktnom kontrolom Centralne vlade, veliki je saobraćajni centar sa mnoštvom pruga, puteva i autoputeva koji ulaze i izlaze iz njega u svim pravcima. Takođe je i politički, kulturni i obrazovni centar NRK, dok su Šangaj i Hong Kong značajniji ekonomski centri od Pekinga. Peking je bio domaćin Letnjih olimpijskih igara 2008.
Najraniji ostaci ljudskog stanovanja u Pekingu su nađeni u pećinama Brda zmajeve kosti kod mesta Džoukoudijen u distriktu Fangšan, 50 kilometara jugozapadno od Pekinga, u kojima je živeo pekinški čovek.
Nakon pada dinastije Juan 1368, grad je obnovila dinastija Ming i osnovala prefekturu Šuntijen u oblasti oko grada. Godine 1403. treći car iz dinastije Ming Jugnle je premestio prestonicu Minga iz Nankinga u Peking. Tokom dinastije Ming, Peking je dobio današnji oblik, a zidine iz vremena Minga su služile kao gradske zidine Pekinga sve do modernih vremena, kada su porušene. Veruje se da je Peking bio najveći grad na svetu od 1425. do 1650. i od 1710. do 1825. Danas je on 17. po redu najvećih svetskih gradova.
Zabranjeni grad je sagrađen uskoro nakon toga (1406-1420), a pratio ga je Hram neba (1420) i brojni drugi graditeljski projekti. Tjenanmen, koji je postao državni simbol Narodne Republike Kine i nalazi se na njenom grbu, je dva puta spaljen za vreme dinastije Ming, a poslednja obnova je izvršena 1651.
Peking se nalazi na severnom vrhu približno trouglaste Severnokineske nizije, koja se otvara ka jugu i istoku od grada. Planine na severu, severozapadu i zapadu štite grad i poljoprivredne oblasti od pustinjskih stepa. Nad severozapadnim delovima gradske oblasti, posebno okrugom Jenćing i distriktom Huaižou, dominiraju Đindu planine, dok zapadne granice oblasti uokviruju Sjišan planine.
Urbani deo Pekinga se nalazi u centralnom delu gradske oblasti i zauzima mali, ali sve više rastući deo gradske oblasti. Urbani deo Pekinga se širi izvan granica koncentričnih kružnih puteva, od kojih je najudaljeniji od centra 6. kružni put, koji prolazi kroz nekoliko prigradskih naselja. Kapija i trg Tjenanmen se nalaze južno od Zabranjenog grada, bivše rezidencije kineskih careva. Zapadno od Tjenanmena je Džungnanhai, rezidencija najviših političara Narodne Republike Kine. Kroz centar Pekinga, pravcem istok-zapad je Avenija Čang'an, jedna od glavnih ulica u Pekingu.
Klima u Pekingu je monsunska vlažna kontinentalna klima, koju odlikuju topla i vlažna leta usled istočnoazijskih monsuna i uglavnom hladne, vetrovite i suve zime zbog uticaja sibirskog anticiklona. Prosečna temperatura u januaru je od -7 do -4 °C, dok je temperatura u julu 25 do 26 °C.
U Pekingu trgovina nekretninama i automobilski sektor doživljavaju pravi procvat poslednjih godina. U Pekingu je osnovana centralna poslovna četvrt, koja se smatra ekonomskim centrom grada, i u kojoj se nalaze regionalna sedišta raznih kompanija, tržni centri i najmoderniji stambeni prostor. Ulice Vangfuđing i Sjidan su glavni trgovački centri.
Džungancun, nazvan „Kineska silikonska dolina“ je glavni centar elektronske i računarske industrije, kao i medicinskih istraživanja. Uz razvoj grada usled ekonomskih reformi, Peking je evoluirao u važan saobraćajni čvor. Grad okružuju 5 kružnih puteva, 9 brzih puteva i zaobilaznica, 11 nacionalnih autoputeva, nekoliko železničkih pravaca i međunarodni aerodrom.

Svi koji se spremaju da narednih dana otputuju, a karte još nisu rezervisali, treba da znaju da jeftinih karata u ovom trenutku nema....